.: B e e Z i i E _ D e K m A i D e E :.

ถ้าฉันบอกไปเราจะยังเหมือนเดิมรีเปล่า?

ฉันและเขารู้จักกันมาเกือบสามปีแล้ว
ภายนอกเขาดูเป็นผู้ชายเงียบๆที่ดูไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจนัก
และฉันก้ไม่รู้ว่ามันเริ่มเกิดความรู้สึกที่มากกว่าคำว่าพี่น้องได้ยังงัย
พอรู้สึกตัวอีกที.. ฉันเป็นเหมือนเพื่อนสนิทที่คอยไปไหนมาไหนกับเขาตลอดเวลา
คอยดูแล คอยเป็นห่วง และแน่นอน.. เขายังคงคิดกับฉันแค่น้องเหมือนเดิม..

ฉันเคยคิดนะ.. ว่าถ้าเค๊าเจอคนที่เค๊าชอบแล้วถ้าพวกเขาได้เป็นแฟนกัน ฉันก็ดีใจด้วย..
แต่เอาเข้าจริงๆ พอรู้ว่าเค๊ากำลังสนใจใครอยู่.. ในใจฉันก็นึกทุกครั้ง..
ทำไม.. ทำไมไม่ใช่ฉันนะ
เป็นฉันไม่ได้หรอ..

เพราะเราอยู่ใกล้กันเกินไปรึเปล่า.. ทำให้เขาไม่เคยที่จะมองลงมา..
ว่าฉันคนนี้.. ไม่ได้คิดกับเขาแบบพี่ชายแล้วนะ

ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา..
ฉันตั้งใจจะพูด..จะพูดว่าฉันชอบเขามาตลอด
และฉันขอเป็นคนที่คอยดูแลเธอได้ไหม?
เพราะตัวฉันมันขี้ขลาด.. กลัวว่าควมสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้จะเปลี่ยนไป
กลัวความผิดหวัง..
ฉันถึงได้ปล่อยให้มันเนิ่นนานมาขนาดนี้..

เหลือเพียง 4 เดือนเท่านั้น.. เขาก็จะไม่ได้เรียนที่เดียวกับฉันอีกแล้ว
และฉันก็จะไม่ได้เจอเขาเหมือนทุกๆวันที่จะต้องเจอ

ฉันคิดว่าตัวฉันเองต้องทำอะไรซักอย่าง เพื่อให้ตัวเองมีความกล้า..
กล้าที่จะบอก..
กล้าที่จะยอมรับคำตอบ..

อย่างน้อยสุดท้ายถ้าผิดหวัง..
ก็ยังดีกว่ามานั่งเสียใจทีหลังกับความรักครั้งนี้..

เป็นกำลังใจให้ฉันด้วยนะ